Page 21 - <4D6963726F736F667420576F7264202D20C7D1B9B7D5E8203120CAD4A7CBD2A4C12032353539>
P. 21

Student Guide หน้า 18



               แต่ก็ไม่ควรจะกังวลมากไปจนเครียดทําให้กลัวไปหมดทุกอย่าง  ขอให้ทุกท่านเดินทางครั้งต่อไปด้วยความสุข

               สนุก และปลอดภัยครับ



                ที่มา: Thai Travel Clinic Blog.  ภัย/อันตรายจากการเดินทางท่องเที่ยว  ออนไลน์. เข้าถึงจาก
                http://www.thaitravelclinic.com/blog/travel-medicine-issue/thai-travel-hazards.html  วันที่ 12
                ก.ค 2559






                                                       ใบความรู้ที่ 2





                                                   “โรคฉี่หนู (Leptospirosis)”


                   1.  ลักษณะโรค
                       "โรคเลปโตสไปโรซิสเป็นโรคของสัตว์ที่สามารถติดต่อมาสู่คน (Zoonotic Disease)" ซึ่งเป็นกลุ่มอาการของโรคจาก
               เชื้อแบคทีเรียที่ติดต่อมาจากสัตว์หลายชนิด ก่ออาการหลากหลายขึ้นกับชนิดของเชื้อ และปริมาณเชื้อที่ได้รับ การติดเชื้อมีได้
               ตั้งแต่ไม่ปรากฏอาการ มีอาการอย่างอ่อน อาการรุนแรง หรือถึงขั้นเสียชีวิต คนที่ติดเชื้อในพื้นที่ที่มีโรคนี้เป็นโรคประจําถิ่น
               ส่วนใหญ่มักไม่แสดงอาการ หรือแสดงอาการอย่างอ่อน

                   2.  สาเหตุ
                      เชื้อเลปโตสไปราชนิดก่อโรคมีมากกว่า 230 ชนิด เชื้อมีรูปร่างเป็นแท่งเกลียวสว่าน โดยทั่วไปปลายทั้ง 2 ด้าน หรือ
               ด้านใดด้านหนึ่งมีการโค้งงอลักษณะคล้ายตะขอ เคลื่อนไหวรวดเร็วโดยการหมุนตัว เป็นเชื้อที่ต้องการความชื้น ออกซิเจน
               สภาพกรด ด่างเป็นกลาง (pH 7.0-7.4) และอุณหภูมิที่เหมาะสม 28-30 องศาเซลเซียส

                   3.  วิธีการติดต่อ
                       เชื้อถูกปล่อยออกมากับปัสสาวะของสัตว์ที่ติดเชื้อ และปนเปื้อนอยู่ตามน้ํา ดินที่เปียกชื้น หรือพืช ผัก เชื้อสามารถไช
               เข้าสู่ร่างกายทางผิวหนังตามรอยแผลและรอยขีดข่วน และเยื่อบุของปาก ตา จมูก นอกจากนี้ยังสามารถไชเข้าทางผิวหนังปกติ
               ที่อ่อนนุ่มเนื่องจากแช่น้ําอยู่นาน คนมักติดเชื้อโดยอ้อมขณะย่ําดินโคลน แช่น้ําท่วมหรือว่ายน้ํา หรืออาจติดโรคโดยตรงจากการ
               สัมผัสเชื้อในปัสสาวะสัตว์หรือเนื้อสัตว์ที่ปนเปื้อนเชื้อ เชื้ออาจเข้าร่างกายโดยการกินอาหารหรือน้ํา หรือการหายใจเอาละออง
               นิวเคลียสจากของเหลวที่ปนเปื้อนเชื้อเข้าไป แต่พบได้น้อย ส่วนการติดจากคนถึงคน มีรายงานการติดต่อจากปัสสาวะผู้ป่วย
               เพียงรายงานเดียว แม้ว่าจะพบเชื้อในปัสสาวะของผู้ป่วยได้นาน 1-11  เดือนก็ตาม แต่การติดต่อจากแม่ไปทางรกทําให้ทารก
               ตายในครรภ์นั้นมีรายงาน 2 ราย นอกจากนั้นยังมีรายงานเด็กที่คลอดออกมา มีอาการป่วยเหมือนในผู้ใหญ่
   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26